Alle dank aan de persoon die het heeft geüpload naar het internet
Identificeer alsjeblieft de beschuldigde.
Dr. William Chester Minor, kapitein-chirurg in het Amerikaanse leger, ging met pensioen.
Dr. Maynor kwam naar onze kusten op zoek naar bescherming.
In zijn thuisland, de Verenigde Staten,
hij werd meedogenloos vervolgd door een man die gezworen had hem te martelen en te doden.
In die noodlottige nacht van 17 februari werd de verdediger wakker geschud.
Hij wist meteen dat hij was opgespoord en gevonden.
Dat zijn achtervolger, ene Declan Reilly, inderdaad in zijn woning was.
Dr. Minor reikte naar zijn dienst revolver en zette de achtervolging in.
Ier!
Op straat zag hij een man rennen.
Help! Help!
Help! Hij...
Help!
Eliza, doe de deur open! Eliza!
Eliza! - In de nachtelijke verwarring,
...zag hij het verschil niet
tussen zijn aanvaller en de onschuldige George Merrit.
Eliza.
Blijf staan! - Dit is niet de Ier!
Nee!
Dit is niet de Ier? - Nee!
Het spijt me! Het spijt me!
Nee!
Mijn Heer...
Dr. Minor schoot de verkeerde man neer.
Dus...
Het was niet zijn bedoeling.
Dan, Edelachtbare, zou de rechtbank misschien de goede dokter moeten vrijlaten
met een verontschuldiging voor het misverstand dat is opgetreden.
Edelachtbare!
Declan... Declan Reilly is zijn naam.
Hij heeft een merkteken aan de linkerkant van zijn gezicht!
Hij komt 's nachts! Hij komt met anderen!
Ze komen binnen en... Ze achtervolgen me. Ze kwamen mijn kamers binnen!
Ik geloof u niet, meneer. Dit hof gelooft u niet.
Stilte alsjeblieft!
Stilte in de rechtzaal! Stilte alsjeblieft.
Stilte! Stilte!
Wij, de leden van deze Britse jury, verklaren dokter William Chester Minor...
...niet schuldig aan de opzettelijke moord op George Merrett.
Stilte! Stilte!
Op grond van krankzinnigheid.
Ik ben niet krankzinnig, meneer.
Stilte, alsjeblieft!
William Chester Maynor.
Daarom is de uitspraak van deze rechtbank
dat je in verzekerde bewaring moet worden opgesloten in het Broadmoor-gesticht
voor de crimineel krankzinnigen,
totdat het Hare Majesteit anders behaagt.
Stilte, alsjeblieft!
Vooruit! Vooruit!
Jij smerige klootzak.
Hé, meer van dat en je vliegt eruit!
Harold!
Ik moet weer binnen, vader. - Ik weet 't. Dadelijk, jongen.
Adem een paar keer.
Let op de lange weg langs de flank,
Als je die bruut de patch ziet spelen
laat hem jou niet binnenhalen, goed? En ga voor de zuivere vangst.
Ja, meneer. Het spel, meneer.
Harold, over je woordgebruik.
Ja, meneer. - Goed.
Ga dan, jongen! Kom op! - Ja, meneer!
Ik had 'n discussie met hem. - Ja, ik zag het.
Lees het in de krant, vreselijke verhaal. Een schietpartij in Lambeth.
Door een Amerikaan, een legerofficier.
En die arme vrouw bleef achter met zes kinderen.
Ja, ik zag het.
Ik weet niet wat ik zou doen, James, als je zo werd gepakt.
Ja!
Dat is het! Dat is het!
Ja! Ja!
Hoe vind je dat, bloeddorstige muilezels!
Dat is het. Je ligt eruit! - Wat is er mis met "bloeddorstig"?
Eruit! - Harold! Harold.
Ik wil vermelden dat ik een algemene lexicale en structurele kennis bezit
van de talen en literatuur
van de Arische en Syro-Arabische klassen.
Ik heb onlangs mijn werkstuk ingediend over de verbuiging van Duitse werkwoorden
bij de Philologische gemeenschap... - Mr. Murray...
Ik begrijp dat je geen universitair diploma hebt.
Eh, nee, meneer. Eh...
geen diploma. Ik ben een autodidact, leerde mezelf.
Ik ken het woord. Scholing?
Op veertien vertrokken om de kost te verdienen.
Eerlijk gezegd, Freddie, het is een beetje veel.
Een beetje veel, ja.
Natuurlijk, wij, de verheven Afgevaardigden van de Oxford University Press,
hebben dit woordenboek de afgelopen twintig jaar proberen te maken.
En ondanks de grootste inspanningen van een heel leger academici,
mezelf inbegrepen, we zijn exact nergens.
Vergeef me dat dat niet klopt. We gaan in feite achteruit.
De taal ontwikkelt zich sneller dan onze vooruitgang.
Deze geweldige taal van ons, die zich over de hele wereld uitstrekt
heeft haar wapens getrokken, haar bajonetten geslepen
en verklaard dat ze niet getemd zal worden.
En wij, met onze debatten, maken zich geen zorgen over de reikwijdte, de modus,
het doel van deze woorden
hebben alles behalve onszelf neergeworpen in smeekbeden ervoor,
gebaad in een laaghartige nederlaag.
Op dit moment is het streven dood.
Is dat te veel, Max?
Heren, ik vrees dat er niets minder dan een wondermiddel nodig is.
Ik stel dat de buitengewone, de onconventionele,
Mr. Murray de oplossing en onze redding is.
Uw stelling is, hoewel een beetje dramatisch, correct, Freddie.
Maar we hebben meer nodig dan gepassioneerde belangenbehartiging.
Kwalificaties komen voor de geest. Misschien een bachelor-diploma.
Kwalificaties, ja. Nou, eh...
Ik spreek natuurlijk vloeiend Latijn en Grieks.
Daarnaast, ik heb een grondige kennis van de Romaanse talen,
Italiaans, Frans, Spaans, Catalaans
en in mindere mate Portugees, Vaudois, Provençaals
en andere dialecten.
In de Germaanse tak ben ik bekend met het Duits,
Nederlands, Deens en Vlaams.
Ik heb me gespecialiseerd in het Angelsaksisch en het Moeso-Gothisch
en heb werken voorbereid voor publicatie in deze beide talen.
Ik heb ook een nuttige kennis van het Russisch.
Ik heb voldoende kennis van het Hebreeuws en Syrisch
om op zicht het Oude Testament en Peshito te lezen.
En in mindere mate, Aramees Arabisch, Koptisch en Fenicisch
tot het punt waarop het werd achtergelaten door Genesius...
Vergeef me... voor het doorratelen. Ik weet zeker dat je vragen hebt.
Mr Murray, er komt een woord in me op...
"Slim".
Kun je het definiëren en ons zijn geschiedenis vertellen?
Ik zal er als het ware een vuist van maken, op de hoef.
Slim: bijvoeglijk naamwoord.
Betekenis - behendig, lenig, handig.
Waarschijnlijk van het Laag Duits, Klover.
Of misschien het Middelnederlandse, Klever,
wat levendig of slim betekent.
Mr. Murray is ook een meester in de Schotse klompendans.
Vergeef me dat ik het voor je verzweeg.
Ik geloofde zelf nauwelijks in de kans.
Dat is allemaal van mij, Ada, de hele taal.
Ik heb nooit geweten hoe ik het moest weerstaan. Je uitbundigheid...
Maar het is zo plots.
En om dit alles te verlaten, de school, de standvastigheid.
Is dit echt wat je wenst? Voor ons allen?
Ada, ik ben 'n onwetende jongen van een linnenfabricant uit Teviotdale,
nu, heel plots, wil ik het echt proberen.
Mijn hele leven, is in voorbereiding hierop geweest.
Wat ik ook deed, ik deed het met jou.
Ik had dit nooit zonder jou kunnen doen.
Nogmaals, leen jezelf aan mij.
Als ik een boek ga modelleren, heb ik een ruggengraat nodig.
Vader? - Elsie. Kinderen.
Gaan we ergens heen?
Naar Oxford.
Je vader is de redacteur van 't nieuwe Engels woordenboek over Historische Principes.
Wat is dat?
Oh, dat is een heel groot boek. Met veel woorden erin.
Alle woorden van de Engelse taal.
Zoals 't woordenboek van Dr. Johnson?
Inderdaad, maar... maar... zijn... zijn...
zijn boek bestond uit slechts een handvol woorden.
Ik word belast met de identificatie en definitie
van elk bestaand woord.
Zal "gelukkig" erin staan, vader? - Ja, gelukkig zal erin staan, Elsie.
Mijn woordenboek heeft zoveel delen nodig als deze...
om de volledige taal te huisvesten.
Zal "verdrietig" erin staan? - "Verdrietig" zal erin staan, ja.
Hoe zit het met "groot"? Zal "groot" erin staan?
"Groot"? Ja. En ook "klein".
Er is geen woord dat je kunt bedenken dat niet in dit hele grote boek zal staan.
Vader? - Ja, Ozwyn?
Zal Ozwyn erin staan?
Waarschijnlijk... misschien.
Speel nooit met boeken, oké? Dat is... Dat is verkeerd.
Woensdag 17 april 1872. Gevangene nummer 742.
7-4-2. Toegang.
Minor, William Chester. Een Amerikaan, 48 jaar oud.
Chirurg, een kapitein in het leger van de Verenigde Staten.
Geen religie gekend.
Beschouwd als een gevaar voor anderen.
Toegewezen aan Blok Twee.
De gevangene is door het dolle, tientallen keren gespuugd,
naar eigen zeggen probeert hij om met gif
gecoate koude ijzeren staven, die tegen
zijn tanden zijn gedrukt, niet in te slikken.
Alsjeblieft.
17 maart, drie dagen heeft de gevangene nu
zonder slaap doorgebracht.
Constant sprong hij van zijn bed om
in pure angst eronder te zoeken.
Herhaaldelijk bewerend te zoeken naar
degenen die 's nachts binnenkomen voor hem.
Dokter Richard Brayn.
Psychiater overste,
Broadmoor Gesticht.
Daar was het, mij in het gezicht starend.
De minister van Binnenlandse Zaken zou niet worden misleid om te accepteren.
Kun je het geloven?
Zoals Orthrus, een tweekoppige hond van een rij.
Geschreven! In het Atheneum! In één enkele zin!
Uw boek, Mr. Murray, zal strikte regels moeten
vastleggen die dergelijke overtredingen uitsluiten.
Verder moet het alle spellingen corrigeren,
de exacte uitspraken vastleggen en de juistheid van uitspraak verbeteren.
We zijn hier eerder geweest, Max.
Wat met alle onzinverhalen die in de toekomst,
niet zouden, niet moeten en niet kunnen voorkomen?
De taal is op zijn meest zuivere piek.
Voldoende verfijnd dat ze vanaf nu alleen maar kan verslechteren.
Het is aan ons om dit voor eens en voor altijd op te lossen.
Wijzigingen eraan kunnen dan worden toegestaan of niet.
En wie zou jij de vergunning geven?
Jou, Max? - Ik? Nee.
Alle woorden zijn waardevolle delen van de taal.
Oud of nieuw, verouderd of robuust,
in het buitenland ontstaan of in eigen land.
Het boek moet elk woord inventariseren, elke nuance,
elke draai van etymologie en elk mogelijk illustratief citaat
van elke Engelse auteur.
Alles of helemaal niets.
Dat zou betekenen dat je alles leest.
Alles citeren dat liet zien iets te maken
te hebben met de geschiedenis van de woorden die moeten worden geciteerd.
De taak is gigantisch, monumentaal.
En onmogelijk.
Er is een manier.
Een taak die een man honderd levens zal kosten,
zou honderd mannen slechts één kunnen kosten.
Vrijwilligers. We hebben het eerder geprobeerd, James, en het is mislukt.
Ik vrees dat er niet genoeg academici in het land zijn.
Hoeveel nam je er in dienst?
Tachtig, misschien negentig.
Met duizend zou je het in slechts een paar jaar kunnen klaar hebben.
Waar denk je om duizend man te vinden?
Overal waar Engels gevierd en gesproken wordt.
In elke boekenwinkel, school, werkplek of thuis.
Bedoel je gewone mensen? Amateurs?
Engels sprekenden, ja.
We zullen hen vragen om te lezen op zoek naar de woorden die we willen.
En laat ze het woord schrijven
op een stukje papier,
samen met het citaat dat ze vonden ter illustratie van het woord zelf.
En dan het papiertje naar ons posten.
Een heel leger over de reikwijdte van het Rijk en verder,
dat een vangnet maakt over de hele Engelse literatuur,
en het geheel van hun eigen taal oplijst.
Een woordenboek door democratie.
Nog steeds door ons bewerkt. Geleerde mensen.
En met dit systeem, Mr. Murray,
hoe lang schat je in om je taak te voltooien?
Vijf jaar, hooguit zeven.
Alle woorden en hun volledige geschiedenis?
Tot het laatste toe.
beste Engeland.
We staan op het punt het grootste avontuur te beginnen dat onze taal ooit heeft gekend.
Laten we beginnen bij aardvarken
en nooit stoppen totdat we zymurgie bereiken.
"Zymurgie"?
Wel, ik zou denken dat dat het laatste woord in de taal is.
Er is toch zeker niets na z-y.
Betekenis?
Je zult het in een paar jaartjes kunnen opzoeken.
Er is een buitenissige gretigheid naar hem.
En dat irritant Schots toontje.
Waarom denk je dat hij het niet probeert te verbergen?
In het welzijn van onze trommelvliezen?
Zijn ideeën zijn behoorlijk radicaal. Precies wat we nodig hebben.
Je denkt toch niet dat hij 'n volgeling is van die
vreselijke in Duitsland geboren pamflettist, toch?
Nee, nee, nee, liefje.
De man is positief bezig om deel uit te maken van onze kleine wereld.
Al behoorlijk verleid, zou ik zeggen.
Het spijt me, Ada.
Waarvoor?
Voor deze storing.
Voor het over hoop halen van het huis. Om je hierheen te slepen.
Geen twijfel, James, geen angst.
Ik heb die belofte van jou nodig.
Nu het is gestart, laten we het doorstaan, standvastig en vastbesloten.
Een Oproep aan het Engels-Lezende Publiek van Groot-Brittannië,
Amerika en de Britse Koloniën
om boeken te lezen en uittreksels te maken
voor een nieuw Woordenboek dat de Engelse Taal waardig is.
We leven vandaag terwijl we de oorsprong van de aarde kennen,
van de mens en van alle dieren.
We weten hoe heet kokend water is. Hoe lang een meter is.
De scheepsstuurlui kennen de precieze breedte- en lengtematen.
Toch hebben we geen kaart of kompas
om ons door de wijde zee van woorden te gidsen.
De tijd is gekomen om deze geweldige taal van de ons
dezelfde waardigheid en respect te tonen
als de andere normen gedefinieerd door de wetenschap.
Laat je woorden door Oxford vliegen.
Laat ons verbonden zijn, wij allemaal in deze grote onderneming,
door het prachtige doolhof van onze onderling verbonden post.
Wat ben je aan het doen, vader?
Nou, Mr. Bradley en ik maken een groot gat in de grond.
Maar waarvoor?
Voor de schrijfzaal.
Dat is een kamer zoals in middeleeuwse kloosters
waar monastieke schriftgeleerden manuscripten kopieerden.
Oh, kijk. Moet je zien. Kijk wat ik heb gevonden.
Een schat.
Wil je dat voor mij schoonmaken? - Ja, vader.
Goed.
Het is een lange termijn, maar we kunnen de taal opwaarderen.
Mr. Bradley.
Met jou, onze vrijwilligers, als sporten op de ladder,
kunnen we zelfs het Engels verheffen tot aan de poorten van de hemel.
Kom op!
Hé! Ga van me af!
Sorry, man.
Hé, ga weg, verdomme! - Wie heeft mij dit aangedaan?
Blijf uit de buurt! Ga uit de weg!
Ga uit de weg! Ga terug nu! Vooruit!
Kijk me aan, kijk me aan!
Mijn zoon, mijn zoon! Luister naar me, luister naar me.
We gaan de poort oplichten, 'n beetje maar,
eens zien of je je been er door kunt trekken.
Ik... ik weet 't niet, meneer.
We moeten het doen, zoon. We moeten het doen.
Proberen we?
Goede jongen. Goede jongen.
Na drie... Eén, twee, drie.
Uit mijn weg! Uit mijn weg!
Hoe ver is de dichtstbijzijnde smid?
Crowthorne.
De dichtstbijzijnde chirurg?
Crowthorne Village. Minstens een half uur heen en terug.
Ik wil een scherp mes en een zaag.
Til ze op.
In een half uur zal deze man doodbloeden.
Coleman. - Ja, meneer?
Pak een scherp mes en een zaag.
Snel!
Hé, luister naar mij, dokter.
Ik weet wie je bent en hoe je hier geraakte.
En geloof me als ik zeg dat niets van je rijkdom je van enig nut zal zijn
als je iets probeert.
Je zaag.
Je wikkelt de wond in gekookte vodden.
Houd de riem strak en breng hem naar een chirurg.
Het afbinden hield het, bloeding was gering...
Zijn toestand is delicaat, maar hij leeft nog.
We zijn jullie allemaal heel dankbaar, Dr. Minor.
Werd de wond schoongemaakt en bedekt met fenol?
Gelukkig is onze lokale chirurg goed thuis in de laatste aseptiek van Lister
en de ontsmettingsmethoden, net als jij zie ik.
Rush's kalmeermiddel.
Dr. Rush, hij was ook een tijdje Amerikaanse legerchirurg, geloof ik.
Dr. Rush geloofde dat als de patiënt volledig onbeweeglijk
kon worden gehouden tijdens dwangmatige manie,
die waanzin zelf zou kunnen worden tegengegaan.
Barbaars in zijn eenvoud.
Het is een overblijfsel uit de donkere dagen van mijn beroep.
Maar het is nog steeds van nut in combinatie met moderne technieken.
Denk je dat ik krankzinnig ben?
Zijn we dat niet allemaal, tot op zekere hoogte?
Je ervaart jezelf als zijnde onder bedreiging, nietwaar?
Een man...
komt voor mij.
Vanwege mijn opsluiting zal ik hem niet zien komen.
Dus als je mij toestaat, wil ik je waakzaamheid vragen
en dat je mannen mij waarschuwen?
Hij is gemakkelijk te identificeren.
Hij heeft een merkteken aan de linkerkant van zijn gezicht.
Dr. Minor, wees gerust, we zullen alles doen wat in onze macht ligt
om jouw veiligheid te garanderen.
Kan ik je nog ergens anders mee helpen?
Ik heb een pensioen van het Amerikaanse leger.
Ik zou willen dat 'n groter deel ervan zou worden gegeven
aan Mrs. Merrett voor de steun van haar kinderen.
Nou, ik weet zeker dat dat geregeld kan worden.
Meneer?
Ik zou graag voor die persoon willen zorgen.
Alsjeblieft, Dr. Minor.
Je hebt onze beste man op de zaak.
Dank je, Mr. Muncie.
Er slapen hier kinderen.
Enkel een brief te bezorgen, mevrouw.
Een beetje laat voor de post, toch? Jullie zijn vreselijke leugenaars.
Ik kom niet van de kranten. Of de politie of niets.
Ik ben hier helemaal niet om je lastig te vallen.
Ik moest ervoor zorgen dat je hem persoonlijk kreeg.
Ik zal hem gewoon onder de deur schuiven.
Ik ben niet van de kranten.
Wie ben je dan?
Ik ben Muncie, mevrouw.
Ik hoop te helpen.
Is dit van jou?
Nee, mevrouw. De brief zal het uitleggen.
Van wie komt hij?
Ze wou het niet overwegen.
Bedankt, Mr. Muncie.
Kijk nog eens. We moeten het hebben.
Ik heb gekeken en wij hebben het niet.
Ik heb er citaten voor in de 14e, de 15e, de 16e en de 19e,
maar niet in de 17e en 18e eeuw.
Hoe is dat mogelijk? Hoe kan Ruskin schrijven
Het beeld is goedgekeurd en geactiveerd door de kleur in 1849?
Hoe kan ik het nu elke dag gebruiken
als je me vertelt dat het verdween in de 17e eeuw.
Nee, ik zeg niet... - Waar ging het 200 jaar heen?
Ik zeg niet dat het verdwenen is, meneer.
Ik zeg gewoon dat we geen bewijs hebben.
Kijk nog eens, Charles.
Waar wil je dat ik kijk, meneer?
In de verjaardagskaarten, misschien?
Of de, eh, medische instructies?
Of de handleidingen?
Of misschien de dagberichten van Guy Fawkes?
En we hebben hier gewoon met "A" te maken!
Hoe zit het met B-C-D-E-F-G-H-I-J-K?
Dit is verdomd hopeloos, mijnheer!
Mr. Hall! Alsjeblieft...
Probeer een schijn van fatsoen te behouden.
Henry, wat is hier precies het probleem?
Het is "Accepteren", meneer. Er is een ontbrekende schakel.
Om van "Artistiek" maar te zwijgen.
We missen Accepteren in de 17e en 18e eeuw.
We kunnen er geen enkel spoor van vinden.
Kijk naar Paradise Lost.
Onze taal nam een cruciale wending met Milton.
Hij was 'n beetje een purist die de betekenis van zijn Engels opnieuw wou bevestigen.
Daarin zal de sleutel liggen.
Misschien kunnen we de 17e eeuw overslaan, meneer.
We hebben de geboorte ervan in 1380 met John Wyclif.
"Christus bevestigde zijn wet en accepteerde ze door zijn dood."
En we hebben Ruskin hier in deze eeuw.
Mr. Bradley, we moeten elke stap hebben.
Dit gaat niet om de eeuwen.
Dit gaat over het vastleggen van de evolutie der betekenis.
Ga naar Milton, het zit erin.
Ja, meneer.
Mr. Bradley? - Charles.
Aanvaard.
Scheermes! Breng me mijn scheermes!
Meneer Richard! Rustig aan!
Het scheermes! Breng me mijn scheermes! - Jongens, in godsnaam, schiet op!
Breng het! Breng me het scheermes! Breng me het scheermes!
Schiet op! - Oké!
Vader! Vader! Vader, vader!
Vader! Vader!
Deze man Declan Reilly is een deserteur.
Markeer hem voor wat hij is.
Wachter!
Het zink... Ik heb een vel zink nodig.
Hij moet van beneden zijn gekomen.
En water, in een kom, op de dorpel. Dit... de demon zal niet passeren.
Wat is er aan de andere kant, dokter?
Het is de nacht. Hij wil me daarheen brengen.
Met zijn blinde ogen kan hij me alleen in het donker zien.
Hoe zou je je voelen als we het licht versterken?
Als behandeling. - Ik heb geen behandeling nodig!
Niet als behandeling! Ik moet hem zien aankomen!
Zodat ik me kan verdedigen. - Het is een experiment!
En zelfbescherming.
Waar we samen aan beginnen, dokter. Ja?
Laat me deze eens bekijken.
Oppervlakkige snijwonden die veelvuldig zijn in het gezicht.
Hoe zou jij je voelen, dokter,
als we enkele van de gemakken van thuis zouden introduceren.
Orthognatische kaak, gezichtshoek 80 graden.
Misschien wat kleding.
Amativiteit, 8 stijgend. Filoprogeniteit, 4 dalend.
Hoe zou dat zijn? - Mijn eigen kledingkast als bescherming.
Als bescherming, precies. - Ja, ja.
Kleverigheid, 3 constant. Strijdvaardigheid, 6 dalend.
Geheimhouding, 8. Hoop, 4 constant.
Ja, simpele dingen die we kunnen inpassen in je omgeving.
Het is ook zo dat de aangrenzende cel beschikbaar is gekomen.
Je kunt je benen strekken.
Dit zal me ruimte geven om te schilderen...
Zeker.
Wonder, Idealiteit, Humor, Vorm. Alle 8 dalend.
Heb je nog andere verzoeken, dokter?
Mijn boeken. Mag ik mijn boeken?
In elk geval. Nog iets anders?
Mijn geweer.
Misschien zullen we die overslaan.
Bedankt, dokter.
Bedank me alsjeblieft niet. - Het is lang geleden dat iemand...
dit is anders. - Mijn lieve vriend, geen dank.
Geen dank.
Een nieuw begin.
Ja.
Nieuw begin, ja.
Hoe kan een man van zo'n hoge afkomst
door ziekte zo ver teruggevallen zijn naar dierlijkheid?
Dokter?
Mr. Muncie?
De jongens deden allen 'n duit in het zakje. - Wat hebben we hier?
Het is een boek, meneer. We zijn jullie allemaal dankbaar.
Jawel. Bedankt, Mr. Muncie.
Omdat je het leven van de jonge bewaker hebt gered, meneer.
Ik zal het gretig lezen en het voor altijd koesteren.
Bedank je mannen namens mij.
Vrolijk kerstfeest, meneer.
Vrolijk kerstfeest, een ieder van jullie.
Ham, Mr. Muncie!
Meneer?
Ik denk dat een goede warme ham vaak beter is om tegen de koude te vechten
dan om het even hoeveel dekens en kolen in de haard.
Zeker in deze tijd van het jaar.
Vond hij het boek leuk, meneer? - Het boek?
Ja. - Ik weet het niet.
Nou, heeft hij het gelezen? - Wel, hij opende de verpakking.
Ja, meneer? - En toen opende hij het boek.
Ja? - En toen gooide hij het uit het raam.
Wat? - Ja.
Hij zei dat een demon van de pagina verdampte en in zijn neusgaten drong.
Neusgaten? - Nu is hij daar...
...en probeert al zijn neushaar eruit te trekken.
Om het leven van elk woord in kaart te brengen,
moeten we beginnen met een verslag van z'n geboorte,
toen het voor het eerst werd neergeschreven.
Van daaruit komen woorden door de eeuwen heen naar ons toe,
draaiend en kerend, zich hun weg banend.
Hun betekenissen, glijdend en glibberend, visachtig,
subtiliteiten van nuance toevoegend en afwerpend naar en van zichzelf.
Maar ze laten sporen achter.
In de grote uitgestrektheid van de literatuur van de Engelse taal.
We zullen ze achtervolgen, opjagen en erachter komen.
Allemaal. Elk woord.
Doorheen alle eeuwen van schrijven.
En we zullen dit doen door elk boek te lezen.
Kan het worden gedaan?
Jij gekke, mooie klootzak.
Wachter! Wachter!
Inkt, ik heb inkt nodig. - Ja, ik begrijp het, meneer.
En papier.
Ja, meneer. - Veel... heel veel.
Ik zal zien wat ik kan doen, dokter. - En Coleman...
Ja, meneer?
Zou je zo vriendelijk willen zijn om dit voor mij weg te gooien?
Wat is dit, meneer? - Zie je het niet?
Ja. Ja, natuurlijk wel, meneer.
Het is neushaar. Let op de demonische dampen.
Zorg ervoor dat je je handen wast.
En ik zorg ervoor dat ik er later nog wat uitvis.
Dank je, meneer - Bedankt, Coleman.
Ik heb het erg koud en ik moet thuis geraken.
We zullen elkaar goed verwarmen. Kom op.
Oh, je glimlach.
Oh, kom op. Het is te koud.
Nee!
Nee, nee, je beloofde het mij. Je beloofde het mij!
Hou op! Ik ben je niks schuldig.
Waar moet ik mijn kleintjes mee voeden, hè?
Ik weet het niet, toch? Vraag het hun vader.
Hoe loopt het met die overeenkomsten, hè?
Mams, gaat het?
Ja, ja, ik had even tijd nodig.
Meneer, kan ik je helpen? - Goedenavond.
Het komt wel goed.
Ik vroeg me af of je moeder thuis is?
We krijgen die overeenkomsten af tegen het einde van de avond.
Het is een man. Aan de deur.
Vertel hem dat het Kerstmis is en hij zal weggaan.
Kan je morgen terugkomen? - Natuurlijk.
Zou je haar dit voor mij kunnen geven?
Zeg tegen je moeder dat Mr. Muncie haar een fijne kerst wenst.
Welterusten, meisjes.
Mams?
Er zit een ham in eentje. Het andere, zei hij niet.
Hij zei: "Zeg Vrolijk Kerstfeest tegen je moeder".
Vrolijk Kerstfeest vanwege Mr. Muncie.
Het is goed toch, nietwaar mams?
Meneer.
Meneer, stop. Meneer, alsjeblieft!
Ja, lieverd?
Moet dat mij voorstellen? - Aha, ja.
Welterusten dan, Mrs. Merrett. - Goede nacht.
En bedankt.
Vergeef me dat ik dit zeg, mevrouw,
maar het hoeft niet zo te zijn.
De kinderen... Ze hoeven geen honger te lijden.
Er staat iemand klaar om ze te voeden.
Breng me naar hem toe.
Laat me hem in de ogen kijken, zien of ik hem kan verdragen.
Ik ging naar een banket en ik at appels, bananen en veenbessen.
Ik ging naar een banket en ik at appels, bananen, veenbessen...
En... hond.
Dat kan niet waar zijn. Je kunt geen hond eten.
Ja, dat kan ik. - Nee, dat kan niet. Mams!
Moeder?
Mams?
Vrolijk Kerstfeest, allemaal!
We vatten vuur, Mr. Bradley.
Herinner je je onze eerste Kerst op school?
Harold was niet ouder dan acht of negen maanden.
Zo'n winderig kleine baby.
Weet je nog hoe hij altijd huilde? - Nee.
Op een avond schreeuwde hij zo hard
dat ik niet weet hoe zijn kleine lichaam dat voor elkaar kreeg.
Elke grammetje van hem krijste.
Niets wat ik probeerde, kalmeerde hem. Ik was bang.
Toen kwam je thuis.
Je nam hem in je armen en hield hem tegen je borst.
En hij hield op.
Hij was zo uitgeput dat hij meteen in slaap viel.
Het is altijd zo geweest. Met allemaal.
Je had iets wat ik niet had.
Dus ik heb mezelf geleerd om te zijn wat jij niet was.
Strikt. Vast. Onveranderlijk.
Een koningin en een clown. Samen een perfect geheel.
Wat als het veranderde? Wat als je er niet bent om de clown te zijn?
Ik weet dat ik de laatste tijd minder aanwezig ben geweest.
Maar daar zal verandering in komen, en ten goede.
Ik wou dat ik jouw zekerheid had.
Doof alsjeblieft het vuur wanneer je naar bed komt.
Ik dacht dat je hier zou zijn, meneer.
Ik heb 'n paar uur voordat mijn kleintjes wakker worden voor de kerstochtend.
Ik dacht dat ik Accepteren nog eens zou kunnen bekijken.
Dan zijn we met z'n tweeën.
William?
Dr. Minor?
Ik heb een voorstel voor je.
Er is een verzoek voor een ontmoeting.
Tristram Shandy.
Een geschenk van Mr. Muncie en zijn mannen.
Maar veel meer.
Dit is erg delicaat.
Ik heb boeken nodig, veel meer aantallen dan ik binnen mijn eigen bereik heb.
William, ik denk dat dit heel belangrijk voor ons kan zijn.
De Oxford Universiteit heeft een inventaris gemaakt van de volledige Engelse taal.
Ze hebben om hulp gevraagd.
Luister je naar mij, William?
Ik ben in orde... met werk.
Met dit werk...
Ik ben in orde.
Maar ik heb boeken nodig. Ik heb enkel boeken nodig.
Maak een lijst met alle titels die je nodig hebt.
Als ik ze heb, laat ik ze naar je brengen.
Bedankt, dokter.
William.
Wanneer wil ze komen?
Mrs. Merrett.
Waar is hij? - Het duurt maar even.
Ik wilde gewoon zeker weten dat iedereen nog ademde.
Er is vandaag een grote gulheid in je bezoek, Mrs. Merrett.
Een echte moed.
Moed, dokter, is niet waarom ik kwam.
Is het...
Is het mogelijk... dat ze wachtten?
De brief. - Ja.
Goed.
Hoe kan... - We zullen voor alles zorgen, meneer.
Bedankt, dokter - Bedankt, Mrs. Merrett.
Het maakt het niet goed.
Wat wil je haar sturen?
Alles.
Enkele van de vroegste boeken werden gelezen...
Het is vooral in de 17e en 18e eeuw
dat hulp dringend nodig is,
want bijna alles van die eeuwen moet nog worden doorgenomen.
Je mag je concentreren op het zeldzame, ook late, ouderwetse, nieuwe en eigenaardige
maar vermijd niet het alledaagse...
...want elk woord in actie wordt prachtig
in het licht van zijn eigen betekenis.
Mr. Muncie!
Sorry dat ik je wakker maak. Ik heb je hulp nodig bij de post.
Ja, nou. Is het nacht?
Het is gewoon dat het nogal veel is.
We hebben veel enveloppen nodig, zou ik zeggen. En een grote tas.
Ja, meneer.
En een timmerman. Kan je een timmerman meebrengen?
Morgenvroeg, natuurlijk.
Goedemorgen, meneer.
Niet zo goed, vrees ik, Henry.
Het is Artistiek. Niets ervan werkt.
Weet je 't zeker, meneer? Ik controleerde het gisteravond zelf.
De constructie ontbreekt.
Het heeft alle gevoel voor samenhang verloren.
En het mist ontelbare variaties van betekenis.
We zullen opnieuw moeten beginnen.
Maar meneer, het zal weken duren om de definities opnieuw in te stellen.
Mr. Gill heeft mij vanmorgen op de perskantoren gevraagd.
Ik zou graag zien dat Artistiek uit elkaar
wordt gehaald en herstart wanneer ik terugkom.
Oké? - Goed, meneer.
Bedankt, Henry.
Jouw boek, Mr. Murray, wordt 'n onbetwistbare bijdrage aan het Engelse studiefonds.
Het zal je beroemd maken, als het klaar is.
Kijk eens rond, Mr. Murray. Imperium.
Een kwart van het land en de mensen van deze aarde.
De grootste handelsheerschappij ooit gekend.
Als iemand wil deelnemen,
buigt men voor Hare Majesteit en spreekt men haar taal.
Engels.
Vergeef me, Mr. Gell,
herinner me eraan waarom ik vanochtend van mijn werk werd gehouden.
De Bijbel, Mr. Murray.
Ik werd naar de pers gebracht om de modernisering
van universiteitshandel te verkopen.
En weet je waar de eerste hotcake was die ik vond?
Koning James Bijbel.
Hij werd verkocht. Overal.
In elk binnenwater en moeras
waar een Engelsman Gods werk in een jurk doet.
We hebben operaties op elk continent.
Depots in Edinburgh, Toronto, Melbourne en Calcutta.
Afdrukken, binden, verzenden van alle advertenties.
En allemaal, nu, klaar voor het volgende goede boek.
Allemaal aan 't wachten... op jou.
Wat is dit? - Je werk duurt te lang.
Onze verwachtingen wijzigen voortdurend, geen enkele pagina om te tonen.
De afgevaardigden zijn unaniem overeengekomen
dat ik de leiding neem om 't werk op tijdschema te houden.
In die zin heb je 'n reeks suggesties
in je handen om de reikwijdte van het werk te beteugelen.
Wat we nodig hebben, zijn strengere selecties,
zodat enkel de sterkste woorden overleven.
Ik ben moe. Mijn team, we zijn allemaal erg moe.
Al maandenlang zijn mijn pleidooien voor hulp aan dovemansoren gericht.
Je hebt zelfs geweigerd te betalen voor één extra assistent.
Ik begon dit voornemen om iets ongekends te creëren.
Om de wereld van woorden te ordenen, ze universeel toegankelijk en bruikbaar maken.
Ik zweerde dat ik voor niets zou buigen om het te laten gebeuren.
En vanaf nu, op dit eigenste moment,
is mijn besluit groter dan ooit.
Je staat aan de vooravond van alle annuleringen.
Deze regels zijn ontworpen om 't werk gaande te houden.
Je vindt ze misschien niet leuk, Mr. Murray, maar welke andere manieren zijn er?
Mijn manier, Mr. Gell.
Mr. Murray...
we worden met een bezorgd oog bekeken.
Kijk dan. En sta versteld.
God in de hemel, help me. Ik ben verdwaald.
Meneer!
Meneer! Meneer!
Wat? - Het is een wonder.
Het is onmogelijk. - Rustig maar, man, spuug het uit.
Accepteren, meneer, is voltooid.
Voltooid? - Je hebt gelijk, meneer.
"Anderen die 't accepteren om niet te zondigen vanwege 't voorbeeld"
Milton, Paradise Lost. - Je hebt 't gevonden?
Nee. Niet wij, meneer. Je kunt dit maar beter lezen.
"Het is met 'n groot gevoel van voorrecht dat ik mezelf als vrijwilliger aanbied..."
Alsjeblieft, meneer, lees verder.
Ingesloten vindt u duizend woordstroken met bijbehorende citaten
van de hoogte en diepte van de literatuur.
Ik heb een sleutel afgeleid, een woordenboektype in een woordenboek,
dat zorgt voor het vergaren van woorden met bijgevoegde citaten.
Mijn verzoek is eenvoudig. Je last verlichten.
Schrijf me.
Vertel me welke specifieke woorden op dit moment
glinsteren en vervagen in jouw greep.
Laat bruikbare anderen de oceanen afdweilen met hun netten wijd open.
Ik zal mijn lijn uitgooien en de citaten eruit plukken die jou ontwijken
wanneer je mij rekent om dit te doen.
Met vriendelijke groeten, W.C. Minor, Crowthorne, Berkshire.
Kijk, het is er allemaal.
Hij heeft ons Accepteren gegeven in de 17e en de 18e eeuw.
En Artisitiek? - Die niet, maar zoveel andere.
Allemaal in de "A", alle woorden waar we aan werken
en op het eerste gezicht is alles bruikbaar.
God heeft ons een redder gestuurd.
Nu hoeven we enkel maar proberen hem bij te houden.
Bedankt, Mr. Hall.
Laten we deze strookjes goed bekijken.
Je kunt de impact van zowel je aanbod als je timing niet doorgronden.
Ik ben je dankbare ontvanger.
Laat papier en inkt ons vlees en bloed zijn
totdat we het voorrecht hebben elkaar te ontmoeten.
Ingesloten is een lijst met woorden die ons momenteel ontglippen.
Het woord Artistiek blijkt bijzonder lastig.
In bijlage vindt u de uitspraken die u hebt gevraagd.
Bij het nadenken over "Artistiek" word ik aan de woorden herinnerd
van een geweldige man van onze tijd die zei:
Alle groot en mooi werk is er gekomen van bij het eerste staren
zonder in de duisternis weg te krimpen.
Mag ik, meneer?
Ja.
"Artistiek."
Ik ben goed bekend met die duisternis.
Dank je...
Om mijn licht met het jouwe te laten schijnen.
Samen zullen we de duisternis inkrimpen totdat er enkel maar licht is.
Met vriendelijke groet, W.C. Minor. Crowthorne, Berkshire.
Aha! Hier is het.
We zullen nu ook jouw naam erop zetten.
Mr. Bradley, mag ik een andere bundel alsjeblieft?
Ik ken een ander wiens blijdschap om het te zien onmetelijk zal zijn.
Ja, mevrouw.
Is Mr. Muncie aan het werk? - Inderdaad.
Kun je hem alsjeblieft zeggen dat Mrs. Merrett hier is om hem te zien?
Dat zal ik doen, mevrouw.
Hallo, mevrouw. - Mr. Muncie.
Ik ben zo blij dat je terug bent, Mrs. Merrett.
Kom toch binnen, mevrouw.
Het is...
...heel interessant.
Kom binnen, dokter.
Mrs. Merrett heeft je een boek gebracht.
Het komt van Maggs, de boekenwinkel.
Ik hoorde dat je graag leest.
Dank je.
Wil je een wandeling maken op het terrein, mevrouw?
Het is een mooie lentedag.
Heb je het gelezen?
De Grote Verwachtingen? Het boek dat je me hebt gebracht.
Is het een favoriet?
Nee. Nee, de winkel stelde het voor.
Ik kwam om te zeggen...
Dank je.
De kinderen. Ze krijgen geen honger meer.
Ze hebben nu warme kleren. Zelfs voor volgend jaar, maar...
Het is nooit te laat, met kinderen. Hun hele leven bestaat uit de volgende dagen.
Maar ik kan niet je geld niet blijven aanemen. Het is... het is niet juist.
Alsjeblieft, Mrs. Merrett... - Nee, het is bloedgeld.
Ik weet het. Maar het is ook mijn bloed.
Mijn leven hoort jou toe. Ik maakte het die nacht zo.
Ik nam 'n leven en heb met vreselijk onder- handelen een ander in jouw handen gelegd.
Van rechtswege, alles wat ik heb is van jou.
Ik weet niet wat ik moet denken. Ik...
Ik weet niet waarom ik kwam.
Mrs. Merrett, alsjeblieft.
Nou, laat me weten als ze terugkomt.
Laten we die ketens eens bekijken.
Dank je.
Kan ik je helpen, meneer?
Ja. Ik ben hier om de hoofdopzichter te zien.
Word je verwacht? - Oh, nee, ik kwam in 'n opwelling.
Ik ben James Murray.
Ik ben een vriend van Dr. Minor. Wel enkel via de post.
Dr. Minor? De hoofdopzichter? - Ja, ja. Ik kwam hem dit brengen.
Vrucht van onze arbeid.
Ik weet wie je bent, meneer.
Ik heb alle brieven voor hem gepost. Ik heb zelf de postzegels natgelikt.
Nou, bedankt, voor je moedertaal.
Ja, ik zal zien wat ik kan doen.
Dus dit is de goede dokter? - Mr. Murray, meneer.
Dr. Minor. Ik ben trots om kennis te maken, meneer.
Ik kan mijn ogen niet geloven. - Noch ik. Noch deze... verrassing.
Hoe heb je toegang gekregen?
Ik kwam toevallig... om je dit te brengen.
Onze inzameling, tot nu toe. Zachtmoedig, maar klaar om de aarde te erven.
Ik dank je. Je verdient het om trots te zijn.
Stomverbaasd. - Jij was een bastion voor ons, dokter.
Ik ben blij dat ik kon helpen, hoewel ik voor de koningin slechts 'n arbeider ben.
Het "bijennest" is van jou.
Ah, je stuurde het citaat voor "bijennest"? Van...
Baret. 1580.
Natuurlijk, de vroege woordenboeken van het Engels, Latijn, Frans en Grieks,
maar dat weet je natuurlijk wel.
Natuurlijk niet. Ik ken de dichters wel.
Jij, in je brieven, jij kent de schriftgeleerden.
Nu is het mijn taak om te beschrijven.
Bijennest. Wat zoemt dat fijn.
Hoe zit het met knuppel, of conditie?
Prima.
Louche. Dat herinner ik me van kinds af aan.
Het leek altijd uitgekleed.
Commotrix, daar ben ik dol op. Klinkt alsof het problemen wil.
Moeilijk, inderdaad lastig om te vinden.
Draaikolk.
Een revolutie. Een werveling. - Chiasmatisch.
Gevormd met kruisende lijnen, zoals een X. Een kruispunt.
Misschien moet jij de definities schrijven en ik... nou,
het is nutteloos voor je patiënten, dus kunnen we het laten zoals het is.
We zijn nog maar net begonnen. Partners. Woord voor woord.
Een Amerikaan... en een Schot?
Hoe komt 'n Amerikaan deze poorten bekijken?
Een verhaal voor een andere dag. Laten we doorgaan met de vergelijking.
Eén Oxford, één Yale.
Beide grijs. - Eén briljant, één gek.
Ja, maar wat is wat?
Naar waar van hier?
Antagonisme totbaden.
Dan badkundig tot cholera.
Cholerisch tot dysenterie.
Dysenterie tot eczeem.
Eczemateus tot fungus.
Waarom niet meteen naar Lepra springen? - Oh, dat zou veel laten vallen.
Wie is dit?
Murray, meneer. - Wie is Murray?
De man van het woordenboek, met wie de dokter samenwerkte.
Goeie God.
Nou, hij had een zeer drukke dag. Laten we het kort houden, goed?
Ja, meneer.
Mr. Muncie...
Verleen Dr. Murray volledige bezoekrechten.
Laat me weten wanneer ze zullen plaatsvinden.
Ja, meneer. - Dank je.
Laten we alle bijeenkomsten documenteren. De volledige details bijhouden.
Je zou kunnen zeggen dat het hier prachtig is.
Luister hoe de bladeren aan de lucht krabben.
Soms klinkt het als geweervuur. Soms is het alsof...
Als applaus? - Ja, applaus.
Mr. Murray... - Ja, ik zou moeten vertrekken.
Controleer je post.
Ik zal m'n gedachten vergaren en ze vergelijken met die van jou.
Zoals ijzer ijzer scherpt, zo scherpt één man een kennis van een vriend.
Schrift. Je bent een man van God. Ik zou niet verrast moeten zijn.
Het is enkel door Zijn genade.
Ik wou dat ik dat vaker had meegemaakt.
Dat zal zo zijn, mijn vriend.
Goedheid en genade zullen me alle dagen van mijn leven volgen.
Zelfs als ik door de vallei van de schaduw des doods loop...
Je bent niet alleen, goede dokter. We zijn nu verbonden.
Bloedverwant.
Broeders.
Ik heb je vanmorgen gezocht.
Ik wilde wat goed nieuws met je delen.
Welk nieuws? - Nieuwe vrijwilliger. Een wonder.
Hij trekt ons uit de duisternis.
We hebben onze vooruitgang met hem al verdubbeld.
Nou, dat is geweldig, James.
Wie is hij?
Een vriend.
Een brief van onze hoofdopzichter, meneer.
Dank je.
Henry, zou je alle toekomstige brieven van de goede dokter in de gaten kunnen houden?
Hij is veeleer een privéman en ik zou dat willen eren.
Ik bracht een ander boek voor je mee. - Ik zie dat.
Wat is het?
Een uit de lijst die Mr. Muncie me gaf.
Die ik vroeg. Het is een van degene die je wilde.
Jij leest?
Ik zal raden welk het is. Lees een paragraaf...
Of een zin. - Het spijt me, dokter.
Mrs. Merrett. Mrs. Merrett.
Mrs. Merrett, wacht. Wat heb ik gedaan?
Je kan niet lezen.
Vergeef me. Ik had niet moeten veronderstellen.
Je hoeft geen boeken te brengen, Mrs Merrett. Het zijn jouw bezoeken...
Alsjeblieft, dokter, laat mij zijn.
Ik kan het je leren.
Ik ben wie ik ben. - Je kunt je kinderen lesgeven.
Het is vrijheid, Mrs. Merritt.
Ik kan hier op de rug van boeken wegvliegen.
Ik ging naar de uiteinden van de wereld op de vleugels van woorden.
Ik kan het niet. - Wanneer ik lees...
...zit niemand achter mij aan.
Als ik lees, ben ik degene die jaagt.
Op jacht naar God.
Alsjeblieft, ik smeek je.
Doe mee met de jacht.
Kumquat.
Ovaal.
Pront.
Pruimen.
Kokosnoten.
Post-it.
Mijn zege, Murray.
Wat in godsnaam is post-it? - Lange vorm van post.
Oh, natuurlijk, brief of notitie. Indiase afkomst, niet?
Dat klopt.
Wie is zij? - Het onmogelijke.
Hoe onmogelijker, hoe groter de liefde.
Geloof je dat echt?
Mijn hart is zo ziek.
Nou...
Wat ik weet van liefde is dat de ziekte vaak de remedie wordt.
Zij is mijn vriendin.
Zij is mijn beste vriend.
Ze heeft een vreselijk verlies geleden.
Misschien komt Gods genade tot haar door jouw liefde, William.
"Eten"? Dus zeg het niet echt met een "h".
"W-a-s"
Ah, bros en vis. - Ja.
"Was". - Je leert heel snel.
"Het brein is weidser dan de lucht,
om ze naast elkaar te leggen. "
"De een zal de andere omvatten, met gemak en jij ernaast."
"Het brein is gewoon het gewicht van God,
want, til ze op, pond voor pond,"
"En ze zullen verschillen als ze dat doen
als lettergrepen van geluid."
Knipten ze de rest van het haar van dat meisje?
Mevrouw Merrett. - Hij maakt de grootste vooruitgang.
Mrs. Merrett.
Ik begin te geloven dat hoe meer hij wordt blootgesteld aan de wereld achter deze muren
hoe sneller hij zou genezen.
Denk je dat hij genezen kan worden, dokter?
Ik moet. Ik...
Er moet hoop zijn voor ons allemaal.
Zelfs voor de meest gebroken zielen.
Ik denk erover na.
Mijn beste vriend.
Ik heb de afgevaardigden aanbevolen om jouw naam te bevestigen
in het Eerste Deel van het "Nieuwe Engelse woordenboek over Historische Principes",
waaraan je levendige geest zo kritiek zijn levensadem gaf.
De laatste bundel is al voltooid. James, verwachtingsvol.
Gefeliciteerd, dokter Murray.
Om ons "A tot Byzantijns" te geven.
En voor de rest die moet komen, te beginnen met de "cabine".
Dank je, meneer.
Het verkoopt niet.
Slechts 4000 bestellingen doorheen het Rijk en 't zal niet sneller gaan.
Wij staan voor schut bij alle universiteiten.
Ik vraag me af of het tijd is
om onze vriendelijke Schot van zijn kleine zitstok te ontdoen.
Het komt wel goed. Het zijn goede kinderen.
We hoeven het niet te doen, als je het niet wilt.
Kijk me aan.
William..
Het komt wel goed.
Kinderen, ik zou graag willen dat je een vriend ontmoet. Zijn naam is William.
Je moet Olive zijn, klopt dat?
Ja.
Iris?
Jack?
En Peggy.
Jij moet Peter zijn.
Het is goed je te ontmoeten, Peter.
En ben jij Claire dan?
Claire.
Het is een eer om je te ontmoeten, Claire.
Claire!
Mr. Muncie...
Let even op hun. Gewoon voor eventjes.
Dokter! Wacht, wacht!
Het spijt me. Ik wou nooit dat dit zou gebeuren. Het spijt me zo... Ik ...
Ik herinner me dat ik veilig en stil was. Ik herinner me nog dat ik wist wie ik was.
Toen werd ik wakker en was het allemaal verdwenen.
En ik haatte je zo erg, zo lang.
Maar nu ken ik jou. Ik weet wie je bent.
En ik weet dat jou hetzelfde werd aangedaan.
Ik heb je iets geschreven.
"Ik kan..." - Ik kan...
...vanwege jou.
Ik mis mijn echtgenoot.
Ik kwam die eerste dag hier om je te haten.
Om je geld te pakken en je opgesloten te zien, je afgang te zien.
Je moet me nog steeds haten.
Niet meer.
Kijk wat je hebt gedaan! Kijk, wat je hebt gedaan!
Niet zo veel deze keer, meneer.
Ik heb je iets geschreven.
Nee, lees het als ik weg ben.
Het spijt me, Eliza.
Maar wat als ik niet...
Ik doodde hem opnieuw.
Het is allemaal jouw schuld.
Ik doodde hem opnieuw.
In je hart!
Mr. Coleman!
Je had dat misschien de kliniek kunnen laten weten.
Ik heb mezelf verwond.
Mijn vriend. Ik vind dat ik hier niet langer de plaats voor heb.
Ik dacht dat je het zou aannemen. Onthoud mij erdoor.
Als een bewijs van onze vriendschap en datgene wat we samen hebben gecreëerd,
in de korte en vluchtige tijd
toen ik, dankzij jou, mijn geest kon vertrouwen. William.
Mr. Murray. Ik ben Richard Bryan. Hoofdopzichter.
Leuk u te ontmoeten, meneer.
Ik ben erg trots op de bijdrage die Dr. Minor heeft geleverd, natuurlijk.
Zijn ziekte is een nieuwe fase ingegaan. En je bent misschien geschrokken.
Ik zou je ook moeten waarschuwen dat hij vijandigheid kan tonen.
Je kwam.
Natuurlijk kwam ik.
Ik wist dat je dat zou doen.
Je God is erg veeleisend.
Een offer was vereist.
Ik heb je brief ontvangen. - Zijn liefde!
Zijn vrouw.
Ik heb haar gestolen uit de dood.
Ben je nu al bij de "I's" geraakt?
Ik had er wat om aan je woorden toe te voegen,
maar ik kan blijkbaar niet...
ik kan blijkbaar mijn pennen niet vinden.
Onze woorden, William. Onze woorden.
Misschien is dat waar. Misschien...
...gaf de waanzin ons de woorden.
Maar je hebt ze je eigen gemaakt. Ze dragen jouw geheime handtekening.
Waarom ben je naar hier gekomen?
Heb je anderen meegebracht? - Ik ben alleen, William.
Ik heb reden om te geloven dat ze zich verbergen
tussen de ruimtes van de verdiepingen, wachtend op hun moment.
Het spijt me, James. Het spijt me.
Ik... voor één moment...
durfde ik te hopen.
Jouw woorden, haar... vergiffenis.
Het is meer dan vergiffenis.
Ze... Ze gaf me dit.
Lees het later als je echt wilt weten waarom.
Wat wil weten?
Schadeloosstelling.
Een citaat van Austin, 1832.
Ik stuurde het in, enkel hopend,
maar ik was niet zeker, niet tot nu.
Nee... ik... ik kan me het citaat niet herinneren.
Zoek het op! Zoek het op!
Je hebt me nu gezien, en we zijn klaar.
Je kunt de gek aan zijn illusies overlaten.
Ik ben hierheen gekomen... om mijn vriend te zien.
Ik ben niemands vriend. Ik ben een moordenaar.
Al de rest is doen alsof.
Dus vertrek. Vertrek.
Verlof, vertrek, vertrek.
En kom niet terug! Ik wil je niet zien!
Alsjeblieft, Dr...
Als je bewering dat je mijn vriend bent klopt...
zul je die ene simpele wens respecteren!
Ja.
Ik denk dat er geen bezoekers meer zijn voor Dr. Minor.
Bindingsvast.
Ontbreekt in deel één.
Een perfect solide, alledaags Engels woord, en we hebben het niet.
Ik weet niet hoe het kon gebeuren.
Ik controleerde zelf het bewijs.
De universiteit van Wenen pikte het op.
De verdomde Oostenrijkers! Het is 'n schande.
Rustig maar, Phillip.
We nemen het op. We zullen een addendum vormen.
Ik wilde dat met jullie allemaal bespreken...
Ben je van plan anderen te laten vallen?
"De makers van deze grote dwaasheid
vinden het ondermaats om de substantieven en
adjectieven op te nemen die de landen aanduiden.
Vandaar geen vermelding van Afrikaans, Arabisch, Amerikaans enzovoort."
In de vervloekte Figaro!
In dezelfde adem verkondigen ze de deugden van hun concurrerende woordenboeken.
In Frankrijk, Duitsland, Nederland.
Dit is 'n oorlog over de verspreiding van de koloniale taal.
Niet gewonnen met kogels en bajonetten
maar met invloed en uiterlijk. - Dit is volkomen absurd.
Nee, wat absurd is, is je hardnekkige, stompzinnige aanpak.
Een overdaad aan overbodigheid, Dr. Murray.
We hebben focus nodig. De taal ontsnapt je. Je bent aan het verliezen.
Wat zeg je precies, Mr. Gell?
Dit is Oxford. Wij verliezen niet.
Het is duidelijk dat de enige resterende koers is om...
Bindingsvast... - Wat was dat? Spreek maar, Freddie.
Bindingsvast. Eh...
Ik heb het bewijs uit de schrijfzaal geleend,
voor gebruik in een van m'n lezingen.
Ik ben vergeten het terug te brengen.
Ik ben verantwoordelijk voor het ontbreken. - Het verandert niets.
Ook de afwezigheid van Afrikaans, Arabisch en Amerikaans.
Ik overtuigde James om ze niet op te nemen.
Dus jullie zien, heren, jullie beschuldigen de verkeerde man.
Freddie... - Je hebt gelijk, Philip,
er is maar één manier van handelen.
Ik zal mijn functie neerleggen in het bestuur van de afgevaardigden.
We zullen er een aankondiging over doen. En het project zal verdergaan.
Met James.
Ik zie echt niet hoe dit... - Phillip, alsjeblieft!
Ik heb het op papier, morgenvroeg in de perskantoren.
Hij liegt dat hij barst. - Natuurlijk liegt hij.
Waarom ze er dan mee laten wegkomen? - Nou, zag je het niet?
Dr. Murray is een haar verwijderd van ontreddering.
En zonder de bemoeienissen van Furnivall hoeven we enkel maar te wachten.
Praat eens rustig met Bradley.
Ik vermoed dat hij enkel maar de instap is
naar een paar meer kneedbare handen aan het roer.
James, wat is er aan de hand?
Ik ben de weg kwijt, Ada.
De dag was er een van verlies.
Ik moet je wat dingen vertellen.
Je kunt me niets vertellen om dit goed te maken.
Alle wijsheid, alle ijver, en jij zoekt gewoon naar...
Hoe lang weet je al over zijn waanzin?
Hoeveel tijd heb je met deze man doorgebracht ?
Waarom ben je zo boos? Welk verschil kan 't zelfs maar maken?
Zijn werk aan het woordenboek bewijst dat hij helder is.
Hij misleidde die jury en hij misleidde jou.
Hoe zit 't met berouw? Ada, hoe zit 't met verlossing?
De afgevaardigden, je team, je familie.
We verdienen allen meer dan dat alles bezoedeld wordt door een...
Stop!
Ik kon de moraal van elke onzichtbare vrijwilliger waar we ooit op vertrouwden
niet in twijfel trekken.
Deze slaat z'n kinderen, die zit aan de whisky,
deze, hoorde je 't niet, kijkt af bij 't kruiswoordraadsel van de Times.
Verwijder de schurk uit de lijst.
Hij is een moordenaar. Hij loog tegen je.
Heb jij nooit gelogen? Loog je nooit?
Waar ben je zo bang van? Dat een slechte man kan worden gered?
Is dat niet wat we geloven, wat we elke avond onze kinderen toefluisteren?
Waar we voor bidden? Vergiffenis.
Ik weet niet tegen wie je predikt.
Ik ook niet.
Zo stonden zij in de zwakste benarde toestand berouwvol
Biddend van de genadestoel hierboven
Neerdalende voorgaande genade verwijderde
de stenen uit hun hart en maakte nieuw vlees.
Milton. Paradise Lost.
Voorgaande genade, Ada. Van vóór de val.
Zielenheil voor iedereen, als we ervoor kiezen om er iets mee te doen.
"Als liefde... wat dan?"
Wat is dat?
Een briefje. Van de weduwe. Met de vraag... over de moordenaar.
"Schadeloosstelling - bevrediging voor een toegebrachte wonde.
Compensatie, vergoeding, vrijwaring.
Volgens de wet hebben de vrouw en familie van de
slachtoffers nog steeds het recht op schadeloosstelling."
Ik begrijp het niet.
Het betekent om alles terug te betalen.
De schuldigen geven genoegdoening aan het slachtoffer.
Ik dacht dat hij haar al geld had gegeven.
Nee, Ada. Zijn leven. Met zijn leven.
"Als liefde... wat dan?"
Is wat ze hem schreef.
En zijn antwoord...
"...dan geen kans op inlossing."
Wat ga je doen?
Wat kan ik doen?
Soms als we wegduwen,
is dat het moment waarop we het meest moeten worden weerstaan.
Alsjeblieft, laat me erin! Laat me binnen!
Ik moet hem zien! Laat me binnen!
Mr. Muncie, alsjeblieft! Ik weet dat je me kunt horen.
Laat me binnen! Ik moet hem zien.
Laat me binnen!
Mrs. Merrett? - Ik moet hem zien. Alsjeblieft.
Het is het beste dat je nu weggaat. En niet terugkomt.
Alsjeblieft, ik moet hem zien. - Mrs. Merrett, het spijt me.
Nee, ik moet hem zien. Alsjeblieft, nee.
Ik moet hem zien! Alsjeblieft!
Het is tijd om een kuur van meer invasieve en experimentele behandelingen te starten.
Alle procedures zullen volledig worden gedocumenteerd.
William?
Zijn we klaar?
Bedankt, dokter.
Beveilig zijn armen.
Goed. Daar gaan we.
Dat is het. Rustig, jongen.
Kom op, laten we opschieten.
Goed.
Dokter, vergeef mij. - Hm. Ja.
Goed! Dat is het. Dat is het.
Zitten. Zitten.
Wees kalm.
Nog een keer. - Nogmaals hetzelfde, meneer.
Nog een keer. - Laat hem daar.
Kom op, menheer. - Ik vroeg het eerst.
Omhoog, nu. Omhoog, nu.
Heb je het? - Ja.
Mrs. Murray.
Mijn naam is Church. Ik werk voor de South London Chronicle.
Mag ik met je man praten, mevrouw?
Het verhaal loopt morgen, meneer.
Alles, jij, het grote boek, de weduwe Merrett.
Ik kan er nu niets aan doen.
Ik wilde je gewoon eerlijk waarschuwen.
Maar deze... ik heb deze niet aan de krant gegeven.
Ik dacht, misschien moet je ze bijhouden.
Het ziet ernaar uit dat hij er slecht aan toe is, meneer.
Mama!
Waarom ga je niet naar de slaapkamer van mama en speel je wat?
James...
Als ik mag zeggen, meneer, tussen jou en mij.
Ik maak me zorgen over de medische technieken van Dr. Bryan.
We moesten voorzorgsmaatregelen nemen.
William?
Het is James, William.
William. - Het heeft geen zin, ik ben bang.
Hij is niet hier.
Ik weet niet waar hij is, maar hij is niet hier.
Wacht buiten op me.
Dr. Murray, ik moet je vragen mij te informeren voordat je een bezoek brengt.
Ik kwam zodra ik het wist.
Ja, maar het is geen club, meneer. Dit is een medische faciliteit.
Dr. Minor is 'n patiënt. - Hij is m'n vriend en m'n broer.
Ja, hij is ook mijn vriend.
En hij is een van de dapperste mannen die ik ooit heb gekend.
Dit is echter ernstige catalepsie.
Het is 'n eerlijke vraag of de ziel al dan niet het lichaam al heeft verlaten.
"Gescheiden van zichzelf en zijn eerlijk oordeel;
Zonder dewelke wij afbeeldingen zijn
of enkel beesten."
Hoe kon dit gebeuren?
Ik moet je vragen om meteen te vertrekken.
Nee, hij hoort hier niet, niet zo.
Integendeel, hij hoort nergens anders thuis.
Staat ons toe om ons werk voort te zetten. We hebben veel te doen.
Het is goed, William.
Alsjeblieft.
Het is goed, William. Het is goed. William.
Het is goed.
De laatste 400 jaar werden enkel bepaald door zijn citaten.
We waren op ons donkerste moment. Hij gaf ons leven.
Ik vraag je om hulp hier, Ben.
Om de waarheid te vertellen over wat hij heeft gedaan.
Laat dit bekend zijn, en niet dit.
Mijn enige spijt
is dat je dit niet veel eerder naar voren schoof.
Wat er te weten valt, is al gezegd... hier.
Opgeschreven. Heb je het niet gezien?
Maar dit is het leven van de mens.
Alles wat hij is, zal op die plek met hem eindigen.
En hij is waar hij zou moeten zijn.
Welk nut heeft een daad van zinloze naastenliefde?
Dan neem ik ontslag.
Er is geen behoefte aan dergelijke drama.
William Minor zal uit alle erkenningen worden gehaald.
Je zal worden verwelkomd, zo lang als je wilt, als een medewerker aan het woordenboek.
Het redacteurschap gaat onmiddellijk naar Bradley.
Ik zal dit vanmiddag voorstellen aan een spoedvergadering van de afgevaardigden.
Ik verwacht geen onenigheid.
Ik zal je tijd niet meer verdoen. - Ik ook niet de jouwe.
Ja, meneer? - Is de meester van het huis binnen?
James.
Is alles in orde?
Het spijt me, Freddie. Ik wist niet waar ik anders heen moest gaan.
Ik ben alles kwijt.
Alles is gebroken.
Ik wilde de geschiedenis van alles vastleggen.
Om de wereld een boek te bieden dat de betekenis geeft van alles in Gods schepping.
Of op zijn minst het Engelse deel ervan.
Maar het heeft me verslagen.
En nu heb ik ervoor betaald met alles wat ooit iets voor mij betekende.
Weet je, er is nog een boek dat pretendeert dat te doen.
Maar het is je voor geweest...
Kom met mij mee. Kom, ik wil je iets tonen.
Ik zei hem dat als hij me mee uit wilde nemen, ik nieuwe spullen nodig had.
Wat? Met een geintje? Hoe deed je dat?
Ik zei hem dat het 'n piek kostte en ik stak de rest op zak.
Spullen? Geintje? Op zak?
Hoeveel nieuwe woorden vervangen de oude?
Hoeveel nieuwe woorden voor dingen die je je nog kunt voorstellen?
Hoeveel van hen in jouw allesomvattend boek?
Geen enkele taal kan ooit permanent hetzelfde zijn, James.
Niet als het voortkomt uit het leven.
Maar hoe kan het werk worden beëindigd, als het nooit wordt voltooid?
Wat je ons gaf is zijn hart samen met een grote schok
om de eerste paar slagen te beginnen.
Generaties na jou zullen dit werk voortzetten
omdat jij hen de weg hebt gewezen.
Maar het zal nooit worden voltooid.
Laat het gaan. Zorg voor jezelf. Laat het project aan mij over.
Ik heb een paar trucs voor Jowett en zijn lakei Gells
dat ze niet hebben overwogen bij hun manoeuvreren.
Ada.
Met Bradley aan 't roer en de pushende univ om de inspanning voort te zetten,
geloven we dat we ons gepland doel van 704 pagina's
voor een jaar kunnen houden, en de huidige verkoopaspecten verdubbelen.
Bedankt, Mr. Gell.
Nou, heren, ik geloof dat we nu allemaal voldoende ingelicht zijn
om de motie ter stemming te brengen.
Sorry, mijn man kan het niet bijwonen.
Ik wil graag toestemming vragen om enkele woorden in zijn plaats te zeggen.
Mrs. Murray, dit is 'n besloten vergadering. Ik vrees dat je moet vertrekken.
Mijn familie en ik gaven veel voor de glorie van de afgevaardigden, Mr. Gell.
Ik weet zeker dat ze enkele ogenblikken van hun tijd terug kunnen geven.
Natuurlijk, Mrs. Murray. We zijn hier om te luisteren.
Ga verder alsjeblieft.
Mijn man heeft dat dwaze, kleine lederen perkament,
waarop hij een credo graveerde:
"Slechts een leven van uiterste toewijding".
Toewijding. Ik heb het in je woordenboek opgezocht.
Constante en ernstige inspanning om te bereiken wat wordt ondernomen.
Doorzetting. Toepassing. Maar ook, zwoegen... en pijn.
Sommigen van jullie denken dat mijn man een dwaas is. Koppig. Naief.
Gedreven tot wat hij is door angst voor wat ons
allemaal te wachten staat aan de andere kant.
Maar dat is hij niet.
Hij ziet de wereld, helemaal, met zijn talloze keuzes.
En hij kiest om te zijn wat hij is.
Toch vonden twee dergelijke mannen elkaar in onze tijd.
Mijn man en zijn vriend, de moorddadige gek.
Samen hebben ze ons iets buitengewoons gegeven.
Ik ben hier om je te vragen een uitzondering te maken op onze heersende aard.
Ik ben hier om je te vragen ze er niet voor te straffen.
Bradley heeft me verteld dat je gestopt bent.
Ik heb daar gedaan wat ik kon, maar het is 'n moeilijke bende.
We verlaten deze plek. We gaan terug naar Londen.
En het boek. Het is niet alleen van jou om te stoppen. Het is van ons, weet je nog?
Van mij, van de kinderen, talloze anderen.
En ze kunnen dat, James, als er liefde is.
Ik ken het antwoord nu.
Ik ken het antwoord op de vraag van de weduwe.
Ik wil dat je iets voor me doet.
Dat zal ik.
Ik wil dat je naar haar toe gaat en haar in de ogen kijkt.
En als je vergiffenis ziet, als je liefde ziet...
..dan wil ik dat je je vriend helpt.
Goed.
Hier mijn man. - Dank je, meneer.
Hij gaf me dat de laatste keer dat ik hem zag.
De laatste keer dat hij helder was.
Ze zullen me hem niet laten bezoeken.
Kun je hen mij doen binnenlaten?
Het heeft geen zin. Hij is niet dezelfde als jij je herinnert.
Als ik hem heb vergeven, waarom blijven ze hem dan verder straffen?
Bedankt dat je me zo snel ontving, Sir Charles.
Freddy is een oude vriend.
Ik moet je wel waarschuwen, Mr. Murray, de Amerikaanse moord is een litteken.
Misschien een die nog te vers is. - Misschien zal dit het genezen.
Nauwelijks.
Elke politicus die zijn zaak omhelst, zal zeker
de publieke verontwaardiging tegemoet treden.
De kans op gratie of uitstel, is vrijwel onbestaande.
Welke prijs is rechtvaardigheid? Welke prijs genade?
Duur tot je eerste.
Goedkoop, maar niet populair bij je tweede.
Kijk hier, knoppen kunnen worden ingedrukt. Zorg voor een hoorzitting.
Maar als ik jou was, zou ik alles doen wat ik kon
om uit te zoeken wie er naar toe wordt geroepen. En ik zou het lot wat helpen.
William?
William, kun je me horen?
Iedereen eruit. - Het is James.
Iedereen eruit. - William, je moet ons horen.
Kan je me horen? Ik bracht Mrs. Merrett mee om je te zien.
Laat hem met rust! - Ze moet spreken...
Laat hem met rust!
Met alle respect, meneer.
Laat hen met rust!
William?
William, ik ben hier.
Het is Eliza.
Weet je het nog, William?
Als liefde... wat dan?
Als liefde... wat dan, William?
Als liefde...
dan liefde.
Als liefde dan liefde is.
Alsjeblieft, sta recht.
Weet je waarom je hier bent, Dr. Minor?
Dat weet ik.
En zijn, naar jouw mening Sergeant, de omstandigheden veranderd?
Nee, meneer.
Onder welke omstandigheden ging hij in catalepsie?
Gedocumenteerde behandelingsprocedures. - Met het akkoord van de patiënt?
Natuurlijk.
Heren, met respect, deze zaak hier smeekt om een andere kwestie.
Waar en in welke handen zou misleid medelijden hem loslaten?
Er is nergens anders. Dit is zijn thuis.
Bedankt, Mrs. Merrett.
Is er nog iets dat je zou willen zeggen?
Ja, inderdaad.
Mijn man verdiende niet wat er met hem is gebeurd.
Hij werkte hard. Hield zijn familie bij elkaar.
Toen op een dag was hij weg. En niets kon hem terugbrengen.
Wat er met hem is gebeurd, is niet eerlijk.
Een hele tijd nadat hij weg was, wilde ik me hem niet herinneren.
Zelfs niet hoe hij eruit zag.
Ik wil zeggen dat het me spijt.
Hij verdiende meer dan dat.
Mijn echtgenoot was een lieve man. Maar hij kan ook boos worden.
Hij werd eens zo boos dat hij tegen de kachel trapte omdat ze niet werkte,
zijn voet ging er dwars door. Verbrand door de hete kolen. Hij mankte wekenlang.
Op een dag betrapte hij Jack achter hem,
mee aan het wiebelen, ook aan het manken, zoals hij. Weet je nog?
Hij keek naar Jack,
en hij begon te lachen.
Hij lachte strompelend zo hard dat hij bijna omver viel.
Ik denk dat hij daarom zo vaak overstuur was.
Omdat hij wilde dat zijn baby's,
jullie waren allemaal zijn baby's,
hij wilde dat ze hem aan het lachen brachten.
Ik denk dat als George nu hier was
zou hij dit allemaal oneerlijk vinden. Ik denk dat dit hem boos zou maken.
Hij zou er niet veel mooie woorden voor over hebben.
Maar ik denk dat hij zou willen dat het stopte.
Meneer, alsjeblieft, ik wil een ogenblik van je tijd.
Ik zal je m'n rapport over 2 dagen bezorgen. Je zult het dan weten.
We vragen niet om je volledige deliberatie.
Gewoon een hint naar welke kant je leunt.
Vrijlating wordt geweigerd.
De bijzonderheden van z'n behandeling die aan het licht kwamen, zijn verontrustend...
Nou, dat is niet genoeg...
...maar ze zijn een aanklacht tegen het hele crimineel waanzinnig systeem
waarvan deze raad geen bevoegd rechter is.
Dr. Minor is een ernstig gestoorde man.
Voor zijn eigen veiligheid, kan de aanbeveling
niet worden gegeven om hem vrij te laten.
Meneer, is er geen andere uitweg?
Wat je ook van plan bent te doen, Dr. Murray, je hebt één dag.
Dan moet ik mijn rapport indienen.
We kunnen nog één laatste maatregel proberen, James.
Maar je kunt beter voorbereid zijn om alles voor te leggen.
Je timing kon niet slechter zijn.
Een gewapende bende Letten hebben 'n gebouw aan Sidney Street bezet.
De Schotse Wachters omsingelden het
en de hele zaak escaleerde in 'n belegering.
Een verdomde ramp.
Het bracht hem in een slecht humeur.
Wacht hier.
Het spijt me, jongens. Niet gaan. Slechte timing.
Meneer?
Mr. Churchill, alsjeblieft!
Vergeef me, dat was onbeschoft.
Ik ken u niet, meneer.
Ik weet niet welke soort man je bent.
Maar het kantoor dat je betrekt, staat me toe verlangens te hebben
wat betreft het soort man dat ik zou willen dat je bent.
Je beslissingen beïnvloeden alle levens in dit land.
Ik sta hier voor je, voor één enkel.
Een gecompliceerd, gepijnigd en verzuurd leven. Maar toch een leven.
En daarom verdienstelijk en waardevol en kostbaar.
Als je gelooft, zoals ik zou willen dat je gelooft,
dat elk individueel leven zijn eigen kans verdient,
luister dan alsjeblieft naar wat ik kom zeggen.
Alsjeblieft, meneer. - Goed.
Ik denk dat ik wel zei om het allemaal voor te leggen.
Charles.
Ik zal Dr. Minor niet vrijlaten.
De premier zal het niet steunen. Het publiek zal er niet achter staan.
Gelukkig biedt uw lexicon ons de middelen om het onverteerbare te verbergen.
Wat ik zal doen is Dr. Minor deporteren.
Ik weet dat hij familie heeft in Connecticut. - Dat klopt, meneer.
Ik zal de raad laten weten dat, als hij wordt
vrijgelaten, hij naar huis moet worden gestuurd.
Ongewenst vreemdeling. Laat Amerika haar dolende zoon beheren.
Regel deze zaak, Dr. Murray. Ga terug aan het werk.
De natie heeft je nodig.
En laat me terug keren naar het mijne. - Dank je, meneer.
Gefeliciteerd, dokter. - Dank je! Dank je.
Mag ik je voorstellen aan Freddie Furnivall.
Het is een eer, dokter. - Nee. Het is onmogelijk.
Ze zijn klaar, meneer.
Wacht even, alsjeblieft. - Ja, meneer.
Ik kom zo, William. Daar ginds.
Goed?
Dat is goed. En als je het tot drie kunt houden.
Eén, twee, drie.
Dit is van ons. Iets om op het schip te lezen.
Weet ze het?
Ze weet het.
Vertel haar dat ik...
Je zult het haar dan vertellen. - Dat zal ik.
Heb je de nieuwste proef gezien voor de voorkant?
Weet je, het gelukkige aan deze vreselijke mensen,
is dat ze geloven in het goddelijke recht van heerschappij van de monarch.
Hun systeem valt in stukken als ze zich niet houden aan de dwaze ingewikkeldheden.
Dus gebruiken we het tegen hen.
Je boek is veilig, James.
En je bent veilig aan het roer zolang je wilt
of totdat je dit aards bestaan opgeeft.
Ja? - Wat nu?
Nu en voor altijd verder, mijn lieve Gell,
Dr. Murray is het woordenboek.
Misschien moet je overwegen om even te rusten.
Ik hoor dat het zuiden van Frankrijk echt de plaats is om, eh...
iemands geest op te laden.